Cuma, Aralık 10, 2010
Dürüst
'Canımı çok yaktı ama seviyorum onu hala'cılar var ya. En çok onlar çıkarıyor beni çileden. Eğer biri bilinçli olarak, kasten ve isteyerek canını yakmışsa nasıl sevebilirsin ki onu? Onun için kullandığımız kelime aşk değil; mazoşistlik. Yok diyorsan ki bilinçli değildi, istemeden kırdı kalbimi. Kırdığının farkında değildi. O zaman canını yakan o değildir. Sensindir. Senin farkında bile olmayan birine aşık olarak sen kırıyorsundur aslında kendi kalbini. Hepimiz bu yollardan geçtik. O yüzden dürüst olalım ve şunu kabul edelim. Bu işin dramatize kısmı. Fiyakalı sözleri, dramatik olayları sevdiğimiz için abarttığımız, süslediğimiz kısım bu. Sonra kendi ajitasyonumuza inanıp hayatımızı mahvettiğimiz kısım hani. Hepimiz geçtik bu yollardan. O yüzden kandırmayalım kendimizi. Eğer canımızı yakan birini sevmeye devam ediyorsak, canımızı yakanın o değil kendimiz olduğunu bildiğimizdendir.
Kaydol:
Kayıt Yorumları (Atom)
Seni okumak bana beni anlatıyormuş hissi yaratıyor ben o kadar acıtıyorum ki kendimi artık kandan önümde yol yok ama biliyor musun ben böyle en sonunda mutluluğa gideceğim ki bunu aşmaya başlıyorum. Bir çok kişi bunu söylemeye başladı bana ve artık sadece bırakarak bekliyorum. Çok şey yapmadan bir kaç amaçla birlikte öylece beklemeye almak kendini... Arabayı çalıştırmadan istop etmesi gibi... Bir kaç gün sonra ya ileri gideceğim ya da geri...
YanıtlaSil