Merlinin Kirli Çorabı

Kadın- erkek ilişkilerini gözlemlemekte tecrübeli olabilirim; ama yaşamakta değilim, hayır. Bu yüzden genel anlamda 'ilişkiler' konusunda çok şey bildiğimi söyleyemem; ama neden uzun zamandır böyle ilişkiler içinde olmadığımı rahatlıkla söyleyebilirim. Hayır, bunun 'son ilişkimde çok yara aldım', 'artık kimseye güvenemiyorum'larla ilgisi yok. Yani kolay güvenen biri olduğum da söylenemez; ama asıl olay bu değil. Asıl olay en son bir erkekle duygusal anlamda yakınlaşmamdan bu yana geçen zamanda gözlemlediğim ilişkilerin dehşet vericiliği. O günden bugüne kadar gerçekten iletişim kuran bir çift görmedim. Sohbet eden ya da ilişkileriyle ilgili sorunlarını birbirleriyle paylaşan. Aksine bir sorunu, bir sıkıntısı olduğunda sevgilisi dışında herkesle bu sorunu tartışan birçok insan gördüm. Belki böyle olmasaydı gözlemlediğim ilişkiler, kendimi bu kadar çekmezdim diyorum; ama değil. Çünkü beni asıl uzaklaştıran bu en temel şeyler değil. Detaylar, ayrıntılar. Hoş vakit geçirmek için birbirlerine aşık olduklarını söyleyen insanlar hepsi en başta. Hoş bulduğu her erkekle çıkmak isteyen kızlar ve arkadaşlarının ayarladığı her kıza çıkma teklif eden erkekler. En başta çıkmak ne bir kere? Biriyle vakit geçirmek için ona illa da aşık olman çok derin bir sevgi beslemen gerekmez elbet, savunduğum ya da söylemeye çalıştığım bu değil; ama benim tanıdığım insanlar hoşlandıkları herkese zorla aşık ediyorlar kendilerini. "Seni seviyorum."lar uçuşuyor havada. Hiçbiri söylediğine inanmıyor halbuki. Aslında sevdikleri şey, birini gözüne kestirme, onu elde etme, Facebook'ta ilişki durumunu değiştirme, bir problem uydurma ve sonra dramatik bir şekilde ayrılma süreci ve bu süreç gitgide kısalıyor. İşte bu durum uzaklaştırdı beni her şeyden. Derin duygular beslemediğim biriyle öylesine vakit geçirmeye ihtiyacım yok. Çünkü bay ve bayan, birçok arkadaşım var. Bu yüzden bir 'ilişki'den bu anlattığım şeyi anlayan biriyle 'çıkmaya' da ihtiyacım yok. Çünkü ben birine erkek arkadaşım dediğimde önünde küçük duruma düşeceğimden endişelenmem, kendimi daha farklı göstermek için uğraşmam ve sorunlarımı onunla konuşurum bir başkasıyla değil. Gerçek bile denemeyecek ilişkilere harcayacak zamanım da enerjim de yok benim. Bu yüzden hiç yaşamamayı tercih ederim. Benimle aynı şekilde düşünecek birini bulmanın zorluğu ve kaybettireceği zaman yüzünden.