Bugün

Yorgunum. O kadar yorgunum ki oturduğum yerde uyumaya başlayabilirim; ama yatağa girersem yorgunluktan uyuyamam. İşte öyle yorgunum. Bugün bir çok açıdan acayip bir gündü. Eve geldiğimde annem uyuyordu ve hala uyuyor. Birlikte yaşadığım tek insanla bugün kurduğum toplam cümle sayısı bir elin parmaklarını geçmez ki bunu her gün oturup annesi ile sohbet eden biri olarak söylüyorum. Bugün yorucu, sıkıcı ve eksikti. O yüzden bir an önce bitsin istiyorum; ama aynı zamanda böyle bitsin de istemiyorum. Bugünden nefret ettim kısacası. Hayat garip şey. Yatmadan önce bugünü biraz daha normalleştirmek için bir mesaj atacağım. Yapabileceğim tek şey bu çünkü. Bir de uyumak. Güzel güzel uyuyacağım, evet. Sonra da kalkıp sekizi de birbirinden farklı sekiz saat derse göğüs gereceğim. sırtımda on kilo çantayla. bunu yapacağım; çünkü yapmak zorundayım. Hadi bana güle güle.