Kontrol

 Kontrollü bir insanımdır ben. Kime nasıl davranacağımı iyi bilirim. Nerede ne yapacağımı da. O yüzden yaşamım boyunca 'hanım hanımcık kız'ı olmuşumdur ortamın. Ama son zamanlarda kontrolümü kaybettim. Neyi ne zaman nerede yapacağıma karar veremiyorum. Söylemem gerekenlerle söylememem gerekenleri ayıramıyorum. Sınırlarım sanki bir anda ortadan kayboldu ve ben çırılçıplak kaldım ortada. Ağzımdan çıkacak şeyi yersiz olmasından korktuğum için konuşmuyorum bile çoğu zaman. Söyleyeceğim şeyi üç kere düşünüyorum kafamda. İşin ilginci bu kontrolsüzlük insandan insan değişiyor. Hala yanında kontrollü davrandığım insanlar var. Bazılarının yanında ise daha az kontrolsüzüm; ama bir kısmı var ki kontrol sıfır. Ağzıma geleni söyleyiveriyorum. İstediğimi yapıveriyorum yanlarında. Kendimi durduramıyorum. Yapmadan önce uygun olup olmadığını düşünmüyorum bile. O insanlarla ilişkilerime bir ara vermek isterdim işte. Bir süre kullanım dışı olmak, düzeldiğimde kaldığım yerden devam etmek. Ne yazık hayatın pause tuşu yok ve ben en çok bu özelliğinden nefret ediyorum.