Biz

"Vizyona girdiğinde ikinci filme de birlikte gideriz değil mi?" diye sordu oğlan. "Gideriz tabii." diye cevap verdi kız. Bir cümlenin öznesi olarak 'biz'i kullanması hoşuna gitmişti ve plan yapıyor olması. O gün sustu yine, başka bir şey söylemedi. Yalnızca 'biz'i düşündü.

İstemek

Olmasını istediğim bir şey. Herkesin isteyebileceği bir şey, basit bir şey. Ama kendimi gerçekleşmesinin bana zarar vermeyeceğine ikna etmem gerekiyor bunu isterken. Çok istiyorum. Durmadan üzerinde düşünüyorum; ama olsa ne kadar güzel olacağını düşünmüyorum. Olursa da ya şöyle olursa? diye düşünüyorum. İstemem yanlışmış gibi geliyor. İstememeliymişim gibi. Çok istersem ve olursa çok kötü olacakmış gibi. Ama istemekten de vazgeçemiyorum. Senaryolar yazıyorum kafamda sürekli. Her birinde bin bir korkunç durum, bin bir felaket. Beynimin nasıl çalıştığını anlamıyorum hiç. Nasıl olur da bunları düşünürken hala istemeye devam edebilirim bir şeyi. Mazoşistmişim gibi geliyor; ama yok değilim. Sadece olmasından korktuğum bir şeyin olmasını istiyorum o kadar. Evet, tamam. Sanırım biraz mazoşistim.