Suşi

Suşiyi çok severim ben. Sofradan yeni kalkmış, tıka basa tok olsam yine de yerim. O kadar severim yani. Ama çok yersem karnım ağrır mı diye korkarım hep yerken. Yine de yemeye devam ederim; ama burnumdan getiririm yediğimi de. Hep endişe içinde. Sonra bir ara 'Aman boşver!' derim. Gideceksem suşiden gideyim. Kızarım bu düşünceme de, bir yemeğe bu kadar kaptırılır mı diye. Suşiyi çok severim ben; ama yerken korkarım. İnsan ilişkilerinde de aynı böyleyim işte.

Değil

Düşündüm de ben böyle oturup hıçkıra hıçkıra ağlamayalı bayağı zaman geçmiş. Ondan böyle kalbimin üstüne bir taş oturmuş gibi. Ben ona bağlamak istiyorum en azından. Başka bir şeye değil. Uyuyamıyorum ya. O yüzdendir bir de. Başka bir şeyden değil yoksa. Kesinlikle başka bir şeyden değil!