Gerçek

Gerçekle varsayımı ayırt edemiyorum bazen. Ne duyduğumu biliyorum, onu bir şekilde yorumluyorum; ama bildiğim nerede bitip yorumladığım nerede başlıyor anlayamıyorum. Böylece gerçek ve varsayım iç içe giriyor. Birini birinden ayırt edemiyorum. Sırf bu yüzden bazı şeyleri kafamda yarattığımı düşünüyorum. Bazı diyalogları, bazı duyguları, bazı tartışmaları... Belki de gerçek olmasını istediklerimi gerçek, hoşuma gitmeyenleri de varsayım olarak kabul ediyorumdur. Ağzımı açıp da konuşmaya başlarsam varsaydıklarım mı yoksa bildiklerim mi dökülecek öngöremiyorum. İşte tam da bu yüzden susuyorum.